Schedule a Visit

Nulla vehicula fermentum nulla, a lobortis nisl vestibulum vel. Phasellus eget velit at.

Call us:
1-800-123-4567

Send an email:
[email protected]

Uzależnienie od gier — kiedy warto wybrać się na terapię?

3 tygodnie temu · · Możliwość komentowania Uzależnienie od gier — kiedy warto wybrać się na terapię? została wyłączona

Uzależnienie od gier — kiedy warto wybrać się na terapię?

Zdarza się, że pewnym czynnościom poświęcamy więcej czasu, niż powinniśmy. Jeśli do tego stwierdzimy, że nasze codziennie funkcjonowanie zostaje zaburzone, mamy powody do obaw. W głowie pojawia się myśl — czy to uzależnienie? Jeśli nurtują Was inne pytania np. Kiedy zaczynamy być uzależnieni? Jakie są początkowe symptomy, wchodzenia w etap uzależnienia? Prosimy usiąść wygodnie i zapoznać się z lekturą. Te oraz inne zagadnienia dokładnie opiszemy poniżej.

12-godzinna praca wykańcza psychicznie

Typ pracy, który zapewnia permanentny stres, jest głównym czynnikiem skłaniającym do usiłowania odreagowania. Jest to prawidłowe podejście. Dzięki temu, że rozpieszczamy naszą psychikę (brzmi to dosyć dziwnie, ale idealnie odzwierciedla naszą powinność), jesteśmy w stanie pokonywać przeszkody. 

12-godzinny system pracy jest istną katorgą. Wiedzą o tym przede wszystkim pracownicy branży handlowej. Przerwa jest zbyt krótka, aby wypocząć psychicznie a klienci dosyć roszczeniowi. Dla jasności wspomnimy, że według przepisów prawa pracy trwa 15 minut, czyli tak samo, jak przy systemie 8-godzinnym. To dowód na to, że 12 godzin pracy to zbyt duże wyzwanie dla naszego organizmu. Doceniajmy sprzedawców w sklepie spożywczym. Zawsze mili i uśmiechnięty, niezależnie z jakim typem klienta obcują. Szanujemy ich za cierpliwość!

Niewinne początki

Nikt z premedytacją nie dąży do tego, aby stać się nałogowcem. Najczęściej, po prostu wracamy do domu koło godziny 18 i odpalamy komputer, otwieramy puszkę piwa czy też decydujemy się udać do kasyna. Brzmi normalnie i takie rzeczywiście jest. Oczywiście do pewnego momentu.

Na jakie oznaki zwracać uwagę?

Jak odkryć, kiedy zaczynamy się zatracać? Odpowiedź jest prostsza, niż się wydaje. Przeanalizujmy harmonogram dnia i  znajdźmy w nich odpowiedzi na pytania: 

  1.  Czy wypełniam wszystkie obowiązki?
  2. Czy jestem odpowiedzialny za moje czyny/Czy nie zrzucam odpowiedzialności na otoczenie?
  3. Czy istnieje jakikolwiek aspekt życia, który zaniedbuję?

Człowiek, który podchodzi obiektywnie i racjonalnie do sytuacji jest w stanie przyznać się do błędu. Jeśli na jakiekolwiek pytanie nie odpowiedzieliśmy twierdząco lub wahaliśmy się to sygnał, że czas coś z tym zrobić. 

Jesteśmy uzależnieni od powietrza. Żeby w pełni zrozumieć, czym jest uzależnienie, potrzebna jest znajomość dokładnej definicji. Najprościej mówiąc, jest to okresowy lub stały przymus wykonywania jakiejś czynności. Jeśli do końca życia, musimy coś wykonać chociaż jeden raz, to jesteśmy uzależnieni. Niezależnie czy jest to jeden kieliszek lub level w górę. Koniec kropka.

Czy hazard lub kasyno uzależnia?

Ciekawa zagwozdka. Tak i nie — odpowiedź zależy oczywiście od konkretnych okoliczności i indywidualnej historii. Kasyna stacjonarne inaczej nazywane naziemnymi są źródłem rozrywki. Ciekawostką jest, że korzystając z kasyna internetowego (online), również możemy grać za prawdziwe pieniądze. Dlaczego więc z niego rezygnować? Umiejętne podejście do sprawy przynosi pozytywne efekty. Analiza i jeszcze raz analiza. Co więc zrobić, aby zablokować całkowite pochłonięcie nas przez kasyno?

Wskazówka numer 1 to wykorzystanie odliczonej sumy pieniędzy. To działanie asekurujące. Liczby wyświetlane po zalogowaniu się do bankowości mobilnej nie nabiorą tendencji spadkowej. Oszczędności zostaną więc w pełni bezpieczne, leżąc potulnie w banku. Będziemy mieli jasność, ile rozgrywek nas czeka i jaki wkład przeznaczyliśmy na wygraną tego wieczoru. Nie wolno przekroczyć odłożonej kwoty. Grozi to utratą kontroli!

Wskazówka numer 2 – patrz na zegarek. Dzięki temu spędzisz w kasynie tyle czasu, ile rzeczywiście planowałeś pierwotnie. Nie uciekniesz od ucieczki w świat gier na automatach. Najlepsze kasyna online posiadają specjalną funkcję, dzięki której ustalimy limity dzienne, miesięczne, tygodniowe. Aplikacje same będą nas chronić przed nadmiernym granie. Takie kasyna możemy znaleźć na specjalnie przygotowanej liście kasyn online.

 Jak nie stać się ofiarą uzależnienia?

Główna zasada jest taka, aby wyznaczać sobie przedział godzinowy na daną czynność np. granie w gry komputerowe. Zapobiegnie to sytuacji, w której zaniedbamy obowiązki domowe czy też relacje z bliskimi. Co jednak ważniejsze, uniemożliwimy w ten sposób wejście na dobre do świata wirtualnego. Dlaczego? Piksele na ekranie 24-calowego monitora przestaną być naszą ucieczką przed problemami. Jesteśmy dorosłymi ludźmi, dlatego musimy ponosić konsekwencje naszych zachowań. Odwrotne zachowanie sprawi, że wyłącznie zrzucimy odpowiedzialność za nasz los na rodzinę, a problemy nijak się nie zakończą.

Moment wywołujący największą frustrację to ten, w którym usiłujemy odciągnąć od nałogu osobę, która nie dostrzega problemu. Warto pamiętać, że niektóre słowa mogą mocno zaboleć. ”Wymyślasz problemy, ze mną jest wszystko w porządku”, ”Muszę się zrelaksować po pracy, o co ci chodzi?”. ”Wszyscy piją, dlaczego ja nie mogę?”, ”Tylko dwie godzinki”, ”Mogę przestać, kiedy chce”. Trzeba zaakceptować jedną zasadę, aby życie stało się łatwiejsze. Nie jesteśmy w stanie człowieka zmusić do niczego. Tak samo, jeśli nałogowiec nie dostrzega problemu, możemy zapomnieć o tym, że będzie uczęszczał na terapie i się cudownie nawróci.

Czy psychoterapia działa? Krytyczno-afirmacyjna analiza tradycji psychoanalizy.

2 miesiące temu · · 1 comment

Czy psychoterapia działa? Krytyczno-afirmacyjna analiza tradycji psychoanalizy.

Kiedyś, jeszcze w I poł. XIX wieku nie istniała psychoterapia. Początki prób podejmowanych, aby ulżyć cierpiącym na duszy i umyśle, miał miejsce jeszcze przed Freudem, odkrywcą psychoanalizy. Jeszcze przed tym wielkim badaczem ludzkiej podświadomości, próbowano leczyć, zwłaszcza melancholię i różnego rodzaju nerwice, takimi metodami, jak terapia moralna, magnetyzm, zwany inaczej mesmeryzmem, czy sugestia, a krótko przed Freudem – także rozwijała się hipnoza. Wszelkie te metody w tamtych, innych przecież czasach, miały na koncie pewne wymierne efekty i sukcesy. Jednak były to tylko próby, nie zawsze o pomyślnym wyniku, bez podparcia teoretycznego, bez żadnej teorii, trochę metodą prób i błędów. Dopiero Zygmunt Freud, rzeczywiście zapoczątkował postępujące przez cały XX wiek, naukowe spojrzenie na ludzką psyche i jej problemy czy zaburzenia.

Odkrył nieświadomość, podświadomość oraz przedświadomość. Leczył swych pacjentów z różnymi skutkami – niektórzy zdrowieli, choć bardzo powoli, inni niestety doświadczali nawrotów choroby i zaostrzeń, jednak mimo wszystko dzieło austriackiego eksplorera przetrwało próby i testowanie, jakie prowadzili jego bezpośredni uczniowie, którzy jak w szkole pozostawali w relacji mistrz-uczeń. Jung poszerzył pojęcie psychoanalizy, dotąd kojarzonej z mrocznymi popędami, instyktownymi i automatycznymi reakcjami, na cały zakres marzeń sennych, na nie tylko mroczną, ciemną stronę psyche, ale wskazywał, że nieświadomość to nie jest siedlisko zła, ciemności i zwierzęcości. Trzeba pamiętać, że w pozytywizmie, a potem w teoriach behawioralnych lat 30-tych XX wieku odrzucano w ogóle istnienie podświadomości, dominowała jasna i pełna świadomość, podejście z filozofii obecności i przed-stawienia w świetle ratio i rozumu. Dopiero Freud zauważył w teorii pomyłek, przejęzyczeń, znaczących snów, że oświeceniowi racjonaliści nie mieli całkowitej racji, gdy uznawali – za Kartezjuszem i Kantem – że człowiek w pełni siebie może kontrolować, być samoświadomym. Niestety, klinika psychiatryczna, jaka powstawała w całej niemal Europie, ukazywała i nadal, choć w mniejszym stopniu, że człowiek bywa niepoczytalny, mało wie, jego świadomość bywa otamowana, przymroczona albo przeciwnie – nadświadomość jako motor zachowań moralnych, samoświadomość, jako rezerwuar wszystkich podświadomych, nie zawsze niskich, pragnień, marzeń (stąd Freud wracając do tradycji senników egipskich zaczął badać swoich pacjentów), co kontynuowali następcy.

Psychoanaliza do dziś bywa stosowana, choć nie jest zalecana na bardzo głębokie problemy, raczej w nerwicach i czasami w depresji. Freud sądził, że wszystkie kłopoty z życiem, jakie mają dorośli, mają korzenie i źródło w dalekiej przeszłości – w dzieciństwie i to wczesnym, nawet niemowlęcych. Panująca teoria w epoce wiktoriańskiej, że dziecko jest aseksualne, że nie ma czegoś takiego jak “seksualność dziecięca” – została obalona i to się niejednokrotnie potwierdziło. Psychoanaliza pozwala wejść w głębię siebie, swej jaźni i tam próbować – przy uważnej obecności terapeuty – poszukać źródła obecnych problemów. Nie powinno się jej jednak stosować w każdej chorobie emocjonalnej, zwłaszcza w przebiegu zaburzeń psychotyczno-schizofrenicznych, bo jak sama nazwa wskazuje, psychoanaliza to niejako rozebranie człowieka na czynniki pierwsze, zdjęcie nabytych masek w życiu, to rozmontowanie tego wszystkiego, co człowiek interferując z macierzystą kulturą, zbudował jako mechanizmy obronne, z których Freud wyróżnił szczególnie wyparcie/stłumienie, które podczas psychoanalizy w lekkich kłopotach pozwala na ujawnienie wszystkiego, co utajone. Psychoanaliza nie jest tedy dla wszystkich, bo po pierwsze choroby ducha i emocji dotyczą najwyżej 25% ogólnej populacji, czyli 75% ludzi nie wymaga żadnych interwencji psychoterapeutycznej, co najwyżej porady, coachingu, mentoringu – wszystkich technik, które stworzyła psychologia pozytywna i transpersonalna. Freud był w przeciwieństwie do wybitnego psychiatry Kraepelina, bardziej optymistczny, jeśli chodzi o dalekie w czasie rokowania. Ten pierwszy po raz pierwszy zebrał rozproszone w klinice objawy w jedno pojęcie “dementia praecox”, czyli otępienie wczesne. Ów sądził, że raz wykryta choroba umysłu nigdy już się w sposób naturalny nie cofa, że postępuje co gorsza stopniowe, ale nieuchronne degradowanie aż do całkowitego rozkładu osobowości. Psychoanaliza przez metodę wolnych skojarzeń oraz analizy snów nada w niektórych przypadkach przynosi ulgę choć na pewien czas. Ale jako pionierka, psychoanaliza popełniała mnóstwo błędów i niestety zdarzały się znaczne pogorszenia, z samobójstwami włącznie. Dlatego zaczęto szukać innych metod, zamiast aktywowania wczesnej pamięci, co w przypadku poważnych traum było szkodliwe. Psychoanaliza zajmowała się tedy ludźmi z określonego kręgu kulturowego, a także zajmowała się wyłącznie przeszłością pacjentów.

Stąd badacze zaczęli podważać model zajmowania się przeszłością, bo jak dziś wiemy, wgląd we wczesne dzieciństwo niestety nie pomaga. Powstały inne szkoły: terapia behawioralna, bo w I poł. XX wieku był to nurt główny, do dziś stosowany z powodzeniem w przypadku na przykład ciężkich nerwic obsesyjnych oraz silnego lęku napadowego (panika). Powstała psychoterapia humanistyczna (Roger, Maslowe), logoterapia (V. Frankl), czyli poszukiwanie z pacjentem sensu jego życia i jego cierpienia, powstała psychoterepia egzystencjalna, bo wtedy egzystencjalizm był bardzo władczym kierunkiem filozoficznym. Powstała wreszcie – dająca we wszystkich chorobach i zaburzeniach – TPB – terapia poznawczo – behawioralna, która świetnie leczy melancholię, apatię, a także spektrum negatywnych symptomów w przebiegu schizofrenii i wszystkich jej czterech podtypów.
Okazuje się ogólnie, że najlepsze rezulaty daje miks wszystkich kierunków i szkół: taki koktajl terapeutyczny. Stąd granice między wymienionymi szkołami są umowne i coraz bardziej panuje podejście synkretyczno-eklektyczne. Terapeuta, który zaczyna pracę z pacjentem, rysuje mapę drogi, ale tę chory musi przebyć samodzielnie. Korzysta z wszelkich dostępnych dziś metod – nowe powstaną w II poł. XXI wieku po ustąpieniu obecnego kryzysu duchowo-ekonomicznego. W każdym razie granice są umowne i im bardziej obyty ze wszystkimi technikami i metodami, tym lepiej dla cierpiących. Najciekawsze jest też to, że podobnie jak leki psychotropowe, które nieco przyćmiły osiągnięcia terapii nie-biologicznych i nie-farmakologicznych, psychoterapia przeprowadzona odpowiednio dokonuje takich samych modyfikacji układu nerwowego i w półkuli prawej mózgu pacjenta, co udowodniono przez badania PET, fMRI czy EEG. Dlatego jeśli nie działa u kogoś psychoterapia, znaczy to, że powinien rozważyć przyjmowanie małych dawek jakiegoś leku i odwrotnie – jeśli zawodzi leczenie biologiczne, to wtedy jest znak, aby rozważyć podjęcie krótko- bądź długoterminowej terapii. Leki niekiedy są niezbędne, a nawet ratują nieraz źycie, jednak nadal sa pacjenci, którym nawet najlepsze leki nie są w stanie pomóc, stąd wniosek – pozostaje terapia psychologiczna, przeprowadzana przez doskonale wyselekcjonowanych, dyplomowych specjalistów, akredytowanych przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

W Mindfulness treningiem uważności pokonasz depresję

2 miesiące temu · · 1 comment

W Mindfulness treningiem uważności pokonasz depresję

Wreszcie mamy doskonałą metodę, która skutecznie zwalcza depresję, poprawia ogólny stan psychiczny człowieka i reguluje gospodarkę dopaminy w mózgu. Doskonałość terapeutyczna Mindfulness polega przede wszystkim na jej bezinwazyjności. Czy ta modna i naprawdę obiecująca terapia naprawdę leczy? Sprawdźmy.

Cudowny trening uważności
Wszystko zaczęło się jakieś 40 lat temu w Ameryce. Profesor Jon Kabat-Zinn jak zwykle zmierzał szybkim krokiem do swego gabinetu gdzieś w Worcester w Massachusetts, gdy jego oczom ukazał się wielki napis „Uwaga! – stopień!” – nim jednak profesor zdążył ów napis, poprawnie zinterpretować już leżał na chodniku, potknąwszy się oczywiście – o stopień. Powyższa zabawna historia oczywiście jest fikcją, aczkolwiek mogła się przecież wydarzyć — powstała, by z grubsza wyjaśnić tutaj zawiłe zalążki działania filozofii Mindfulness. Anegdot na temat okoliczności narodzin przełomowej terapii magiczną uważnością, bez wątpienia, powstanie jeszcze wiele na przestrzeni dziejów. Nie o tym jednak będziemy tu mówić. I nie w tonie śmiesznych opowiastek, ponieważ rzecz jest głównie o leczeniu poważnego, w skali globalnej schorzenia. Schorzenia osiągającego rozmiary epidemii – o leczeniu depresji. Psychologia jest młodą nauką i jako taka nie może poszczycić się zbyt dużą ilością spektakularnych odkryć, opracowała jednak dość dobrze temat autosugestii – i tym właśnie dziś się zajmiemy w kontekście cudownej terapii Mindfulness. Przy opisywaniu podobnych pseudoleczniczych metod z pogranicza medycyny naturalnej, magii, ezoteryki itd. zawsze istnieje niebezpieczeństwo, jeszcze większego przekłamania rzeczywistości – w odniesieniu do „faktów” serwowanych nam przez rozliczne „autorytety” z przeróżnych dziedzin i zwykłego bajdurzenia, nauka bywa bezsilna. Chciałoby się teraz przytoczyć jakieś poważne przykłady ludzkiej głupoty, jednak skala zjawiska i zagrożenia, jakie sami na siebie sprowadzamy, wierząc i tym samym też mnożąc, ową niebezpieczną ignorancję, jest przytłaczająco porażająca.

Autosugestia jest tym procesem, który w oczywisty sposób „leczy” ludzi podczas stosowania większości modnych technik relaksacyjnych ostatnich czasów – i ona też stoi za „uzdrawianiem” depresji w opisywanej dziś terapii medytacyjnej. W Mindfulness trening uważności polega na ćwiczeniu prostych technik zapamiętywania wrażeń. Trywialne utrwalanie określonych wzorców podczas procesu zapamiętywania. Jest to po prostu zwyczajne, choć naprawdę przydatne — przykładanie uwagi. Z punktu widzenia nauki jednak, przydatność taka, w żadnej mierze, nie usunie z nas depresji. Nie ustrzeże nas też, przed zapadnięciem na tę, naprawdę, poważną chorobę.

Zawód: trycholog

2 miesiące temu · · 1 comment

Zawód: trycholog

Włosy są Twoją naturalną ozdobą, nic dziwnego, że chcesz, aby wyglądały jak najpiękniej. Trycholog to ekspert od włosów i skóry głowy. Kto może zostać trychologiem? Na czym polega praca w gabinecie trychologicznym? W jakich sytuacjach należy udać się do specjalistki czy specjalisty w dziedzinie trychologii?

Czy trycholog musi być lekarzem?

Trycholog może być lekarzem, ale nie musi. Trychologia to dział kosmetologii, ale niektóre zabiegi czy badania na skórze głowy może wykonać wyłącznie lekarz. Każdy trycholog posiada wiedzę na temat budowy, struktury i rozwoju włosa. Profesjonalna specjalistka lub specjalista potrafi ocenić przyczyny problemów z włosami i skórą głowy (w razie potrzeby zleca dodatkowe badania) oraz dobrać kosmetyki do potrzeb pacjenta. W gabinetach trychologicznych można też wykonać szereg zabiegów, które wzmacniają włosy i skórę głowy.

Po pomoc do trychologa!

Jeśli Twoje włosy są słabe i kruche albo masz problem ze skórą głowy, udaj się do trychologa lub trycholożki. Z jakimi problemami Ci pomoże? Oto najczęstsze przykłady:

  • wypadanie włosów,
  • słabe, kruche włosy,
  • zniszczone włosy,
  • przetłuszczanie się skóry głowy,
  • zapalenia mieszków włosowych
  • przesuszanie skóry głowy,
  • łupież,
  • różne rodzaje łysienia,
  • łuszczyca,
  • atopowe zapalenie skóry.

Jak wygląda pierwsza wizyta u trychologa?

Zaleca się, aby dobę przed wizytą w gabinecie nie myć włosów. Każda konsultacja u trychologa zaczyna się wywiadu z pacjentem. Możesz spodziewać się pytań o problem, z którym przychodzisz oraz o ogólny stan zdrowia. To dlatego, że problemy z włosami lub skórą mogą wynikać z różnych chorób, niedoborów, bądź być spowodowane przyjmowanymi lekami.

Możesz spodziewać się następujących badań:

Trichogramu – trycholog pobiera od pacjenta około 100 włosów, a następnie przygląda się im pod mikroskopem, aby ocenić stan włosa i cebulki włosowej. Badanie najczęściej wykonuje się, aby określić przyczynę łysienia.

Trichoskopii – specjalista ogląda skórę głowy pacjenta przy użyciu trychoskopu, czyli urządzenia przybliżającego.

W niektórych wypadkach trycholog może zalecić wykonanie biopsji skóry głowy oraz badań krwi – morfologii czy badania poziomu hormonów. Specjalista dobierze też odpowiednie dla typu skóry i włosa kosmetyki. Co więcej, trycholog zaproponuje i wykona najlepsze dla Ciebie zabiegi na skórę głowy.

Jakie zabiegi trychologiczne będą dla Ciebie najlepsze?

W gabinetach trychologicznych przeprowadza się też zabiegi. Specjalista doradzi Ci, który z nich będzie dla Ciebie najlepszy.

Do najpopularniejszych i najskuteczniejszych zabiegów na skórę głowy i włosy należą:

  • infuzja tlenowa,
  • mezoterapia,
  • naświetlanie LED,
  • zabiegi przeciwłupieżowe, przeciwłojotokowe i przeciw wypadaniu włosów.

Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, czyli o bezkarności przemocy w Internecie

2 miesiące temu · · 0 komentarzy

Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, czyli o bezkarności przemocy w Internecie

Grupy na Facebooku to wspaniałe narzędzie. Pozwalają nam znaleźć ludzi, którzy podzielają nasze pasje i którzy chętnie dzielą się swoją wiedzą, pomagają nam znaleźć fachowców w konkretnej dziedzinie czy znaleźć porady dotyczące życia codziennego. Niestety to właśnie na zamkniętych Facebookowych grupach szerzy się nienawiść i uprzedzenia, które często zmieniają się w faktyczne akty przemocy.

“Zmywary” i inne wspaniałe określenia
Coraz więcej mówi się o grupach, zrzeszających mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet. Nie mówimy tutaj jednak o typowej mizogini, która w zasadzie omija jednostkowe osoby, a skupia się na całej „społeczności” przedstawicielek płci pięknej. Mężczyźni, często młodzi i niedoświadczeni jeszcze na wielu życiowych płaszczyznach, szukają poklasku dla swoich patologicznych zachowań i poglądów, który znajdują właśnie na Facebooku. Chociaż na pierwszy rzut oka może się wydawać, że to nic groźnego, tylko wymiana uraz po zerwaniu z grupką nieznajomych, to w ostatnim czasie problem eskalował do niespotykanej wcześniej skali, która zaczyna zagrażać życiu i zdrowiu wielu osób.

Nienawiść do tej jednej skutkuje patologicznymi przekonaniami
Większość z nas po trudnym rozstaniu po kilku dniach czy tygodniach godzi się z faktem i stara się rozpocząć życie na nowo. Tego nie można powiedzieć o stałych bywalcach zamkniętych grup dla mizoginów. Wielu z nich początki swojej niechęci, czy wręcz otwartej nienawiści znajdują w rozstaniu albo gorszym niż się spodziewali potraktowaniu przez kobietę. Nie nam oceniać, cze postąpiły one moralnie i słusznie, ale nic nie usprawiedliwia przemocy. A na tych grupach właśnie z tym możemy się spotkać. Użytkownicy często zachęcają się nawzajem, żeby zadręczali swoją eks albo nawet zmieniali ich życia w piekło. W ten sposób zdobywają prestiż na grupie, co tylko napędza ich dalsze działania.

Przemoc w internecie to nadal przemoc
Na grupach tego typu znajdziemy też osoby, które zachowują się wulgarnie i agresywnie w stosunku do kobiet oraz z chęcią traktują je przedmiotowo. Spotkamy się na nich z określeniami typu „zmywary” czy „worki na spermę”, które są niczym innym, jak sprowadzaniem roli kobiety do bycia zupełnie poddaną mężczyźnie, dającą się upokorzyć i co najważniejsze, do takich zachowań mężczyźni na grupach podburzają się nawzajem. A to już zwyczajnie internetowa przemoc, zwłaszcza gdy na grupie pojawia się prawdziwy cel ataków, istniejąca dziewczyna, którą grupa decyduje się zniszczyć, upokorzyć, a nawet poważnie skrzywdzić, psychicznie i fizycznie, bo i do takich sytuacji może dojść.

Psychologia tłumu i chęć wyróżnienia się
Jak już wspomniałam, cały ten mechanizm opiera się na sile tłumu. Prawdopodobnie żadne z tych mężczyzn nie prowadziłby tak szeroko zakrojonych akcji przeciw kobietom, gdyby czuł, że jest w tym sam i nikt go nie poprze. Zamiast tego, dzięki wielu podobnie myślącym osobom nie tylko ma wsparcie w działaniu, ale także czuje, że robi coś dobrego, bo grupa mu gratuluje i przyklaskuje. W ten sposób pozbywają się wszelkich hamulców, przenosząc swoje działania do rzeczywistego świata, często upokarzając kobiety, które nigdy nie miały i nie będą mieć z nimi więzi czy realnego związku.

Jakie książki czytać teraz?

2 miesiące temu · · 0 komentarzy

Jakie książki czytać teraz?

Czytanie jest ważne zawsze i powoduje, że się relaksujemy, odrywamy od problemów. Po pracy, szkole, trudnym dniu. Kryminały na wesoło, o sukcesie, motywacji, determinacji i inne psychologiczne książki o osiąganiu celów. Jakie konkretnie tytuły warto przeczytać? Przeczytaj, a nie będziesz się nudzić w wolnym czasie.

Po pierwsze: kryminały na wesoło i inne z humorem

Napisało je wielu autorów i to, po które sięgnie czytelnik, zależy od niego. Sam wybierze kryminały na wesoło dla siebie. Sytuacje zabawne ze zbrodnią w tle. Napisała takie między innymi Olga Rudnicka w dziele o pięciu Nataliach, nauczycielkach mieszkających na ulicy Zacisze 13 i innych. Kolejne godne uwagi to książki Alka Rogozińskiego będące świetnymi lekturami. Między innymi „Zbrodnia w wielkim mieście” z wątkiem planowania morderstwa szefa. Potem ktoś zrobił to naprawdę i dlatego warto przeczytać. Następne dzieło to „Pruskie baby” Małgorzaty Starosty o różnych zbiegach okoliczności. Głównymi bohaterkami są kobiety z młodszego i starszego pokolenia. Zabawne sytuacje i zbrodnia, do której doszło przez pomyłkę. Świetne są także książki Joanny Chmielewskiej wydane jakiś czas temu. Autorka już nie żyje, ale jej dzieła są nadal czytane. Napisała ich sporo i wystarczy na wiele zabawnych chwil.

Po drugie: psychologiczne – o sukcesie, motywacji, determinacji

Obecnie dużo osób nie ma dobrego humoru. Stres związany z wydarzeniami w kraju i na świecie też nie pomaga. Nie zastąpią wizyty lub konsultacji online u specjalisty, ale pomogą. Przy braku chęci dobre będą książki motywacyjne zachęcające do działania. Zawierają rady dotyczące tego, żeby się nie poddawać, nie słuchać opinii innych. Pomogą osobom, które zwątpiły w swoje możliwości. Chcą odzyskać wiarę w siebie i przestać narzekać, martwić się o wszystko. Do tego poradniki dotyczące różnych problemów i radzenia sobie z nimi. Napisane są w przystępny sposób i często zawierają motywacyjne historie autorów lub innych osób. Przedstawione przykłady zachęcają do działania, pracy nad sobą. Psychologia to interesująca dziedzina i warto mieć wiedzę z tego zakresu. Niezależnie od wydarzeń na świecie przyda się w życiu.

Po trzecie: książki z wiedzą

Dotyczące tematów, które lubimy. Zdobywanie informacji sprawia wtedy przyjemność. Poszerzać wiedzę zgodną z wykształceniem i nie tylko. Nigdy nie wiadomo, co się przyda w życiu. Wiedza zostaje w głowie na długo. Kształcenie się jest ważne i warto to robić dla siebie. Ubrania się niszczą, sprzęt psuje, zużywa, a wiedza jest nadal. Warto czytać książki z wiedzą wydawane na bieżąco. Najlepiej coś z nowości na rynku. Informacje stają się szybko nieaktualne w wielu branżach. Dlatego trzeba zdobywać nową wiedzę.

Jak widać, warto wiele czytać i dzięki temu doskonalić słownictwo, warsztat pisarski, zdobyć wiedzę. To wszystko zapewnią książki o różnej tematyce.

Czemu SIMP działa głównie w internecie?

2 miesiące temu · · Możliwość komentowania Czemu SIMP działa głównie w internecie? została wyłączona

Czemu SIMP działa głównie w internecie?

SIMP to postać kojarzona głównie z wszelkiego rodzaju social mediami. I o ile możemy natknąć się na niego również w prawdziwym życiu, to wcale nie jest powiedziane, że łatwo go wtedy rozpoznamy. W internecie znikają nasze granice i hamulce, a wielu SIMPów chowa do kieszeni swoje poczucie wstydu i zaczyna się ujawniać. Internet daje nam anonimowość, co sprzyja pokazywaniu naszej prawdziwej twarzy.

Internet to idealna przestrzeń do realizowania swoich potrzeb na każdej płaszczyźnie. Niektórzy za jego pomocą wyładowują złość i wyzywają losowych użytkowników, inni oglądają filmy dla dorosłych, a jeszcze inni ośmieszają się przed kilkutysięczną widownią dziewczyny prowadzącej transmisję na żywo, prawiąc jej komplementy i wysyłając ogromne pieniądze z prośbą o rozmowę. Ci ostatni to oczywiście SIMPy. To właśnie tak zaczęła się ich przygoda w internecie. Poczucie anonimowości i tego, że inni ludzie na danej transmisji nas nie znają, ośmiela nas i pozwala nam przekroczyć granice dobrego smaku.

SIMP w internecie ma dostęp do wszystkiego, czego potrzebuje, czyli kobiet, które nie mogą od niego uciec. Mogą to być dziewczyny transmitujące na żywo, ale także modelki z Instagrama czy zwykłe dziewczyny na FaceBooku. Może do nich pisać, nawet jeśli w realnym świecie nie ma do nich dostępu. Tu nikt nie widzi tego, co robi, a do tego jeśli pisze z kimś prywatnie, to dana osoba nie ma prawa opublikować jego wizerunku, nie wystawia się więc na ośmieszenie. Do tego ma do takich kobiet nieograniczony dostęp, a to oznacza, że może pisać z inną dziewczyną każdego dnia i nie przejmować się odrzuceniem.

Do tego dochodzi również psychologia tłumu. Kiedy SIMP zaczyna się ośmieszać w internecie, wiele osób namawia go do tego, żeby robił to dalej, żeby mogli śmiać się z niego dłużej. Kobiety, które nie mogą publicznie powiedzieć, że ich to krępuje, muszą akceptować obecność takich osób na swoich social mediach, co również dodaje im odwagi. I w rezultacie masa młodych i starszych chłopaków zaczyna publicznie okazywać, że są SIMPami, mimo że w prawdziwym życiu nigdy by czegoś nie powiedzieli albo nie zrobili. Kiedy czują się anonimowi, poczucie wstydu i niepewność mogą wyparować.

Czym jest szczęście?

2 miesiące temu · · 0 komentarzy

Czym jest szczęście?

Szczęście jest stanem elektryzującym i nieuchwytnym. Filozofowie, teologowie, psychologowie, a nawet ekonomiści od dawna starają się to zdefiniować. A od lat 90. cała gałąź psychologii – psychologia pozytywna – była zaangażowana w sprecyzowanie tego. Szczęście to więcej niż po prostu pozytywny nastrój, szczęście jest stanem dobrego samopoczucia, który obejmuje dobre życie, poczucie sensu i głębokie zadowolenie.

Psychologia pozytywna koncentruje się na mocnych stronach i zachowaniach, które pozwalają jednostkom budować życie sensu i celu – przejść od przetrwania do rozkwitu. Koncentrując się na tym, jak ludzie mogą być szczęśliwsi i pełniejsi.

Radość ma również swoje zalety zdrowotne. Coraz więcej badań sugeruje również, że szczęście może poprawić twoje zdrowie fizyczne; uczucie pozytywności i spełnienia wydaje się korzystnie wpływać między innymi na zdrowie układu sercowo-naczyniowego, układ odpornościowy, stany zapalne i ciśnienie krwi. Szczęście wiąże się nawet z dłuższą żywotnością, a także wyższą jakością życia i dobrostanu.
Osiągnięcie szczęścia jest dążeniem globalnym. Naukowcy odkryli, że ludzie z każdego zakątka świata oceniają szczęście jako ważniejsze niż inne pożądane osobiste wyniki, takie jak zdobycie bogactwa, zdobycie dóbr materialnych i dostanie się do nieba.

Jak być szczęśliwym
Szczęście nie jest wynikiem przeskakiwaniem z jednej radości na drugą; naukowcy odkryli, że osiągnięcie szczęścia zazwyczaj wiąże się z czasem odczuciem znacznego komfortu. Makijaż, okoliczności życiowe, osiągnięcia, stan cywilny, relacje społeczne, a nawet twoi sąsiedzi – wszystko to wpływa na to, jak szczęśliwy jesteś lub możesz być. Podobnie indywidualne sposoby myślenia i wyrażania uczuć. Badania pokazują, że duża część szczęścia jest pod osobistą kontrolą.
Regularne oddawanie się drobnym przyjemnościom, angażowanie się w trudne działania, ustalanie i osiąganie celów, utrzymywanie bliskich więzi społecznych i znajdowanie celu poza sobą zwiększa zadowolenie z życia. Nie samo szczęście jako takie sprzyja dobremu samopoczuciu, ale faktyczne dążenie do niego jest kluczowe.

Co to jest psychologia?

2 miesiące temu · · 0 komentarzy

Co to jest psychologia?

Psychologia to nauka o ludzkim zachowaniu i umyśle. Psychologia obejmuje badanie nieświadomych i świadomych zjawisk, emocji i poznania. Jest to również przedmiot interdyscyplinarny o dużym zasięgu.

Psychologia to nauka, która systematycznie bada ludzkie zachowanie. Psychologowie próbują odkryć podstawowe przyczyny wzorców zachowań. Głównym celem psychologa jest ustalenie związków przyczynowych między różnymi aspektami zachowania i jego skutkami.

Psychologię można podzielić na dwie główne gałęzie: behawioryzm i psychologię poznawczą. Behawioryzm bada naukowe podstawy ludzkiego zachowania, badając zewnętrzne i wewnętrzne aspekty zachowania. Behawioryzm różni się od normalnej psychologii tym, że koncentruje się przede wszystkim na obserwacji. Psychologia poznawcza jest podobna do behawioryzmu, ale zajmuje się wewnętrznymi procesami psychicznymi jednostki. W psychologii poznawczej myślenie i procesy poznawcze jednostki są uważane za główne wyznaczniki jego zachowania.

Psychologia poznawcza zapewnia kompleksowy obraz ludzkich zachowań. Zapewnia wgląd w funkcjonowanie mózgu. Istoty ludzkie są częścią kompleksu behawioralnego, który obejmuje geny, hormony i struktury neuroanatomiczne. Psychologia stara się zrozumieć wzajemne relacje między mózgiem a zachowaniem ludzi. Bada te połączenia za pomocą procedur laboratoryjnych i klinicznych. Ta gałąź psychologii zajmuje się głównie zachowaniem i emocjami.

Psychologia kliniczna jest główną częścią psychologii. Psychologia kliniczna zajmuje się badaniem i leczeniem zaburzeń psychicznych. Głównym celem psychologii klinicznej jest świadczenie usług psychologicznych pacjentom cierpiącym na zaburzenia psychiczne.

Psychologia badawcza zajmuje się metodami badawczymi, zwłaszcza technikami statystycznymi, służącymi do zrozumienia zjawisk psychologicznych. Głównym celem psychologii badawczej jest doskonalenie metod diagnozy i lepsze rozumienie zjawisk psychologicznych.

Praca socjalna to dziedzina psychologii, która pomaga jednostkom radzić sobie z codziennymi problemami. Ta gałąź psychologii zajmuje się problemami, które dotykają rodziny, społeczności i społeczeństwa, a jej głównym celem jest pomoc jednostkom w rozwiązywaniu problemów społecznych.

Istnieją różne gałęzie psychologii. Każda gałąź ma inne cele i własny sposób pracy.